Recensie: Matten II

14 Responses to “Recensie: Matten II”

1. Matt Helfst on 13 June 2007 19:35 PM

   There is no english version or english translation of the “Matten” chess magazine?

2. peter on 13 June 2007 23:25 PM

   No, there isn’t…

3. Bert de Bruut on 14 June 2007 11:04 AM

   Zinnige recensie. Ik zie uit naar het stuk van De Jong, waar ik nu al onbedaarlijk om moest lachten. Knibbel knabbel knelling, wie rammelt daar aan mijn stelling? Misschien toch wel een term met toekomst in ons spelletje…

   Ik wil de redactie van het prijzenswaardige blad overigens voorstellen om in Matten 3 de tekst op te nemen van het memorabele gelegenheidsnummer van Drs. P. “Ik ga een potje schaken met de wereldkampioen” (op de melodie van zijn vermaarde “Trojka”), dat ooit op de radio ten gehore werd gebracht in een uitzending van Man & Paard, ik denk ter gelegenheid van de match Timman-Spasski.

   “… ik speel met wit en dus mag ik de eerste zet gaan doen. Dus pak ik de pion beet, die zich ophoudt voor mijn heer…” (het ding kwam twee velden verder neer, zoiets dat het een opening, maar het fijne ervan ben ik intussen jammerlijk vergeten)

4. arne on 14 June 2007 12:14 PM

   Knibbel knabbel kwelling zul je bedoelen, Bert

   Overigens wijst men mij erop dat het stuk van Poldauf ironisch bedoeld was. Hij pleit dus juist niet voor meer professionaliteit in het topschaak. Ik hield zijn pleidooi voor oprecht vurig, mede omdat hij soms ook gewoon on-ironische kritiek uit op spelers. Kennelijk zijn die kritieken en sneers richting bepaalde topspelers ècht kritisch bedoeld, maar de overdreven loftuitingen op spelers ironisch bedoeld. Een verwarrend geheel.

   Ik vraag me trouwens af in hoeverre van het (relatief on-ingewijde) Matten-publiek verwacht mag worden dat zij weten dat we hier met een parodie op een wel degelijk echt bestaande houding te maken hebben. Ik kan die vraag niet beantwoorden, maar feit is wel dat de grens tussen ironie en werkelijkheid nogal schimmig is: soms imiteert de werkelijkheid letterlijk de ironie, zoals bij Jacobse en Van Es, die destijds ironisch zeiden wat Wilders nu bloedserieus meent.
   Zo zijn er ook genoeg schakers die de door Poldauf geparodieërde opvattingen serieus menen. Misschien ga ik teveel met schaakprofs om en nam ik daardoor te snel aan dat Poldauf ook tot die groep behoorde.

   In elk geval stemt zijn artikel - ironisch of niet - tot nadenken.

5. Marvol on 14 June 2007 13:37 PM

   Ben ik nou helemaal gek?

   Waar ik ook op klik, geen recensie te bekennen, alleen de aankondiging en de reacties. :O??

6. mark on 14 June 2007 13:43 PM

   Marvol > op het nederlandse vlaggetje klikken

7. michiel on 14 June 2007 15:17 PM

   “Maar ik geloof niet dat de redacteuren daar bang voor zijn geweest. Tijdens het lezen van de lange verhalen viel het me op hoe lang van stof sommige auteurs zijn.”

   Eh…net als de recensie.

8. renzo on 16 June 2007 9:48 AM

   Ik ben blij met je commentaar arne. MAar ik kan het niet iedereen naar de zin maken. Mijn stukl: ik werd gevraagd, en het is gewoon een aardig human interest stuk, niet bedoelt voor de schaker, maar meer voor de vriendin/vrouw v/d schaker die matten koopt.

   Vertel me eens: de stijlbreuk in het stuk van Van der Weide die jij aanhalt: die zie ik niet. Ik vind het nergens vulgair namelijk. MAar ja, dat ligt aan mij…

9. arne on 16 June 2007 16:54 PM

   @Renzo, ik bedoelde vulgair niet in de tegenwoordig vaak gehoorde betekenis van ‘ranzig’, maar meer in de zin van ‘plat’.

10. Nirav Christophe on 18 June 2007 16:16 PM

    Goede recensie Arne, maar over het verhaal van Karel ben je wel héél coulant. Tsjonge, wat een schoolkrantproza.
    Goh Karel, heb je dat nu allemaal écht meegemaakt? Wat een knetterspannend leven: altijd dampende sex en kennelijke staat. Maar waarom, Karel, dat niet in portefeuille gehouden, waarom dat alles zomaar gepubliceerd? Want om van een kennelijk diep doorleefd gevoel ook een esthetische ervaring op papier te maken, dát is helaas niet een ieder van ons gegeven.
    Ik bespeur bij vele reacties op Matten de teneur dat we de lat niet te hoog moeten leggen. Het zijn toch aardige stukjes? Stel je even voor dat een paar redelijke literaire schrijvers (niet Librisprijzen, maar ECI-nominaties) op een dag als hobby besluiten iedere paar maanden een schaakboekje met partijen te gaan publiceren. Een semi-schaakboek zouden ze het noemen.
    En stel dat het dan partijen zijn waarin al na 10 zetten een stuk wordt weggegeven. Zouden we dan als lezers net zo coulant zijn??
    Het verhaal van Karel heeft met zijn puberaal gebazel in deze parallel toch echt rating 1500. Waarom neemt Matten niet een hoofdstuk over uit de prachtige roman over Newton die (ex) schaker Klaas Landsman recentelijk heeft geschreven? Diens eerste zin (kotsend kwam ik aan op vliegveld Heathrow) is al beter dan het hele verhaal van Karel bij elkaar.
    Ik stel voor dat Karel zich een jaar verdiept in Reve, Donner en Nabokov, zoals je je stort in een schaakopening. Ik beveel Karel de strenge literaire tucht aan. .

11. rob on 26 June 2007 23:09 PM

    Opmerkelijk dat in de recensie nauwelijks wordt ingegaan op het stuk van Geurt Gijssen. Daarin werd door een niet-professionele schrijver toch heel aardig en redelijk bondig uit de doeken gedaan hoe een futiliteit tot een vete tussen twee voormalige schaakvrienden leidde. Samen met Timman’s artikel over Tal en Ligterink’s artikel over het EK 83 de Top 3 vormend van deze editie van Matten (IMHO).

12. renzo on 15 July 2007 19:28 PM

    arne, ik begrijp dat je plat bedoelt, maar wat is er dan plat aan die passage? en wat is de stijlbreuk? Jij stelt het, maar zonder uitleg.

13. renzo on 15 July 2007 19:34 PM

    ook jouw verhaal kan wel enige uitleg gebruiken Nirav. kijk als je oordeel over van der weide’s verhaa ‘puberaal gebazel ‘, dat kan.En dat het een niveau van 150 heeft , kijk dat zijn Jeroen Brouwers/WF Hermans-tactieken: iemand helemaal afzeiken met leuke termen die het goed doen voor de buhne, vergelijkingen aken etc. Maar waar blijft het argument?

    Ik zie het niet.Je blijft nu de schaker die roept 1 d4 is niet goed. waarom niet, vraag t een ander. omdat het zo is.
    Dus om te verkomen dat jij niet meer serieus te nemen bent - volgens mij ben jij dat namelijk wel - komen er straks een aantal interessante argumenten en echte analyse.

14. arne on 16 July 2007 10:32 AM

    @Renzo, kort want het spreekt m.i. redelijk voor zich. Ik citeer wikipedia: ‘Woorden behoren tot een bepaald stijlniveau of stijlregister, dat past bij een bepaalde situatie. Wisselt men in een bepaalde zin ongepast van stijlniveau, dan krijgt men een stijlbreuk.’ Hier is dat: ‘Tantaluskwelling’, ‘intrigrerend’, en op een abstracter niveau het gevoel van onvermogen. In het tweede gedeelte contrasteert dat met platte en vaak gebruikte clichéomschrijvingen voor seks: ‘heftig’, ‘hotel bij elkaar schreeuwen’. De stijlbreuk is er dus wel degelijk. Het is mij alleen niet duidelijk of Karel die stijlbreuk bewust bedoeld heeft, om iets duidelijk te maken over de situatie, of dat hij gewoon geen betere manier wist om over seks te schrijven. Het gebruik van een woord als ‘heftig’ is m.i. een zwaktebod: in plaats van de heftigheid te beschrijven, wordt er een flauwe standaardomschrijving voor gebruikt.