Columns | May 08, 2008 1:18

[lang_nl]De voorverkiezingen en Kasparov[/lang_nl][lang_en]The primaries and Kasparov[/lang_en]

[lang_nl]Kasparov beweert al jaren dat het leven het schaakspel nabootst. Tot nu toe heb ik dat altijd moeilijk willen geloven, al was het maar omdat het leven er eerder was dan het schaken, en omdat schaken gemodelleerd is naar het leven in plaats van andersom.[/lang_nl][lang_en]For years, Kasparov has claimed that life imitates chess. Until now, I've had a difficult time believing this, if only because life was here before chess, and because chess is a model of life rather than the other way around.[/lang_en]

[lang_nl]door Arne Moll

Toegegeven, een flauwe redenering, maar om de ?ɬ©?ɬ©n of andere reden voor mij tot nu toe voldoende om How life imitates chess het enige boek van Kasparov te laten zijn dat ik niet direct verslonden heb: ik moet het nog lezen.

Vanochtend zag ik het journaal: Barack Obama loopt, ondanks een kleine nederlaag in de staat Indiana, verder uit op Hillary Clinton in de Amerikaanse voorverkiezingen voor het presidentschap.
In alle analyses wordt gezegd dat Obama getalsmatig gezien eigenlijk helemaal niet meer k?ɬ°n verliezen. De druk op Clinton om de strijd op te geven wordt steeds groter. Maar Clinton geeft de strijd niet op. Ze blijft, aldus de nieuwsberichten, doorvechten tot het bittere eind.

Waar doet dit aan denken? Ik moest denken aan de schaker die totaal verloren staat, dat weet, maar toch doorspeelt. Hopend op een foutje, maar vooral hopend dat de tegenstander overmoedig zal worden, of, nog erger, ge?ɬØrriteerd zal raken dat zijn tegenstander zo weinig respect toont.

Immers, opgeven is de ultieme respectbetuiging. Zelf heb ik talloze malen meegemaakt dat de fatale combinatie van afnemende concentratie, overmoed en ergernis mij vanuit totaal gewonnen stelling alsnog een nul heeft bezorgd. Er zijn zelfs openingssystemen die een beetje lijken te flirten met dat respectloze: denk aan Tony Miles' gewaagde 1...a6 tegen Karpov, of aan Hikaru Nakamura's recente 1.e4 e5 2.Dh5!? Natuurlijk, de zetten zijn volkomen legaal en niemand kan er op formele gronden klagen, maar je moet wel een enorme formalist zijn om te ontkennen dat dit psychologische mechanisme een rol speelt in het schaken.

Hillary Clinton bedient zich nu dus van dezelfde tactiek, en dat is in elk geval slimmer dan veel mensen (niet-schakers) zullen denken. Nu weet ik te weinig van Barack Obama om te kunnen inschatten hoe hij en zijn campagneteam hierop zullen reageren, en daar gaat het me ook niet om. Juist op grond van mijn eigen ervaringen vermoed ik dat Clintons kansen groter zijn dan haar worden toegedicht.

Mocht Clinton toch nog winnen - against all odds - dan herzie ik mijn mening en ga ik alsnog Kasparovs boek lezen.[/lang_nl][lang_en]by Arne Moll

I know, it's a pretty childish argument, but for some reason this has been a good enough reason so far not to devour How life imitates chess like the rest of Kasparov's books; I still have to read it.

This morning I saw the news: Barack Obama, despite a small loss in the state of Indiana, is "pushing ahead of Hillary Clinton in the American primaries for the presidency. In all analyses it's stressed that Obama, numerically speaking, in fact cannot lose this race anymore. The pressure on Clinton to give up the fight is increasing. But Clinton doesn't give up. According to the papers, she will keep on fighting until the bitter end.

What does this remind you of? I had to think of the chess player who, in a completely lost position and he knows it, still decides to play on. Hoping for a small mistake, but especially hoping the opponent will become reckless or, worse, annoyed by the fact that his opponent shows so little respect.

After all, resigning is the ultimate act of showing respect. I myself have experienced numerous times that the fatal cocktail of diminishing concentration, recklessness and annoyance have resulted in a loss even from a completely won position. There are even opening systems that seem to exploit this lack of respect: recall Tony Miles' provocative 1...a6 against Karpov, or Hikaru Nakamura's recent 1.e4 e5 2.Qh5!?

Of course, the moves are completely legal and nobody can complain on formal grounds, but you have to be an enormous formalist to deny that this psychological mechanism plays some kind of role in chess.

And now, apparently, Hillary Clinton tries the same tactics, and that's definitely smarter than many people (non-chess players) will think. I have to admit I know too little of Barack Obama to be able to judge how he and his campaign team will react to this, and that is not my point either. Judging only on my own experience, I suspect Clinton's chances to be bigger than people might think.

And so, if Clinton should win - against all odds - I'll change my mind and read Kasparov's book after all.[/lang_en]

Arne Moll's picture
Author: Arne Moll

Chess.com

Comments

Richard DeCredico's picture

Good piece.

Pundits have an 'event horizon" as well. Nothing is over yet.

Jos?ɬ© Ribeiro's picture

I think you will end up reading Kasparov book "How life imitates chess", because it is known by recent elections, that in America the worst candidate will end up winning always! In America every trick counts! That will say a lot about how people think and they will end up liking a fake smile and a fake speech. Kasparov once said: The number of players by country, will show is level of cultural development and maybe this is the reason why this kind of tricks in politics like 1.e4 e5 2.Qh5!? (but dubious in the end) will end up working in America!

Koen Van Beylen's picture

1.e4 c5 2.Qh5! is also on the menu. This variation was also used once by Boris Becker against Garry Kasparov. The Boom Boom Attack. Nice work.

Ines's picture

Well personally I doubt America is ready to have either a black president or a woman president... it?Ǭ¥s a sad truth. I wouldn?Ǭ¥t bet too much on a democratic era yet.

Rrogers's picture

Nice thought (move)
Kasparov or Hillary to play now ?

Visser's picture

As usual a very interesting article by Arne Moll.

Ines's picture

very nice article! I also think, when reading "how life imitates chess", that it should be the other way around, but probably a few words with wise Kasparov would convince my simple mind of the contrary, haha.

MvE's picture

Perhaps 1. e4 e5 2. Hh5!? (H = Hillary), a 'Hillaryous' move indeed.

Dan Dalthorp's picture

"The number of players by country, will show is level of cultural development and maybe this is the reason why this kind of tricks in politics like 1.e4 e5 2.Qh5!? (but dubious in the end) will end up working in America!"

Sure, Jos?ɬ©, let Portugal be the model of political and cultural development for the United States.

Latest articles