What are IM and GM titles worth these days?
21 November 2006 21:50 PM
This week Nigel Short expressed the opinion that we can do away with the IM and IGM titles. Today Susan Polgar asked questions about the FIDE titles too. It’s good to have this discussion, because isn’t it about time that FIDE does something about the serious devaluation of both its rating and its titel system?
“My personal opinion is to do away with these titles in chess. I know several instances of tournaments being fixed in order to help players attain the required norms and then get the GM titles. There have been instances of players throwing away matches for money to enable their opponents get these titles,” Nigel Short said this week to the Indian newspaper The Financial Express. “To me rankings are sufficient to guage a player’s worth. There are over 1000 players — both past and present — who are holding GM titles. The titles are not the same as they were twenty years ago. In olden days if a person had to get a norm after a 13-round tournament, he or she had to play extremely well throughout, but currently they can play well for nine rounds and play like fools in the last four but still get the norms.”
Susan Polgar also thinks it’s too easy to become a grandmaster these days: “Once upon a time, it was very difficult to become a GM. Now, some do not even need to be 2500 or 3 norms to get the title. One does not even need a round robin norm either.”
I’m of the opinion that the game of chess could use a new title, that expresses the special class of the players in the top 10. Super grandmaster, or whatever. Although it wouldn’t make things more clear of course…
What do you think? Does it mean anything, if you score an IM-norm this week at the Cultural Village Tournament? Can you still be proud, when you become a IGM? And most important: what’s the solution to this problem?
The solution to this problem, like to the other problems in global chess, is that the federations of strong chess countries leave FIDE to its own corrupt, incompetent and undemocratic devices and start anew. Since that won’t happen, no improvement is to be expected.
What is the solution to this problem?
My question is: what’s the problem?
It is “well known” among chess players which tournaments and norms are frauds. The problem is that no one bothers to investigate the matter. Only two players have been punished - Miroslav Shvarts and Crisan.
“Everyone” knows that Ricardo De Guzman threw his game to Boris Kreiman so the latter can qualify to US 2006 championship. No action was taken, no one even asked a question. http://chesslodge.blogspot.com/2006/03/boris-kreiman.html
Johan, ik denk dat ‘het probleem’ vooral ligt in de waardering van de titels bij niet-titelhouders. Op termijn niet onbelangrijk lijkt me, zeker niet als deze dalende eerbied doordringt bij sponsoren en toernooiorganisatoren. Neem de titel ‘FM’: vroeger betekende dat echt nog wel iets. Nu absoluut niets meer, het is een lachertje. Een concreet voorbeeld: op ICC ‘mogen’ FMs ook ‘kibitzen’ bij titelshouders-kibs (set kib 2), maar ze worden vaak openlijk uitgelachen en in elk geval volstrekt niet serieus genomen, ondanks hun titel. Staat eenzelfde lot ook IMs te wachten? En GMs? Dat zou toch jammer zijn.
The problem I had in mind was that the highest title that exists, should express world class strength. Many grandmasters of today have no chance at all against world class players, so a higher title might be an idea.
The first time the title ‘grandmaster’ was distributed, by the way, was in 1914 by Tsar Nicholas II, to Lasker, Capablanca, Aljechin, Tarrasch and Marshall, the finalists of the St. Petersburg tournament. In 1950 FIDE gave the title to 27 players: Bernstein, Boleslavsky, Bondarevsky, Botvinnik, Bronstein, Duras, Euwe, Fine, Flohr, Grünfeld, Keres, Kostić, Kotov, Levenfish, Lilienthal, Maroczy, Mieses, Najdorf, Ragozin, Reshevsky, Rubinstein, Sämisch, Smyslov, Stahlberg, Szabó, Tartakower and Vidmar.
“Those were players”, my grandfather used to say…
Een nieuwe titel aan de bovenkant lijkt me een goed idee. Ik zou eerder aan tophonderdspelers dan aan toptienspelers denken. (Hoewel dat er binnen een paar jaar dan ook weer een paar honderd zijn.) Er zijn namelijk vele grootmeesters die nooit in de tophonderd komen, dus dan heb je al een flink onderscheid. Of een titel voor iemand die een jaar lang in de tophonderd gestaan heeft, er zijn natuurlijk allerlei variaties denkbaar.
Aan de onderkant vind ik het op zich niet erg dat er veel meesters zijn, maar het oprekken van de regels vond ik onnodig. (Een norm na 9 van de 13 ronden vastleggen, 2400 mag ook virtueel et cetera.)
een nieuwe titel aan de bovenkant en de Fide heeft volgens mij ook de grensen flink verlaagt dus mijnn voorstel is GM:2600 IM:2500 FM:2400 voor een norm GM:2650 IM:2550 en voor FM een norm die 2450 is
De titels zouden kunnen worden afgeschaft.
Het elo getal is een betere graadmeter.
en waarom kunnen gm’s en im’s hun titels niet verliezen? als je bv. 3 jaren achter elkaar onder de 2500 staat als gm, zou je die titel wat mij betreft wel weer in mogen leveren.
Het probleem is de inflatie van ELO ten opzichte van de deflatie van de titels. Een inflatie-correctie zou inderdaad op zijn plaats zijn. Wereldkampioenen zoals Spassky, Fischer en Karpov waren rond 2700. Nu is dit inmiddels 2800 geworden, dus een verhoging naar 2600 voor een GM-titel lijkt voor de hand liggend. Een nieuwe titel lijkt me niet echt zinvol, daar iedereen wel weet wie tot de elite behoort. Het idee van normen mag wat mij betreft wel afgeschaft worden, of is dit iets waar FIDE ook geld aan verdient? Wat kost het als je een titel aanvraagt?
@Hans Nuijen: titel verliezen? De prestatie is geleverd (al kun je daar bij een enkeling de twijfels over hebben), en de meeste titels zijn kwalificaties benodigd voor het beroep.
Gepromoveerd en geen wetenschap meer doen voor 3 jaar? Dr titel kwijt. Afgestudeerd en niet meer bij een universiteit? Drs titel na 3 jaar kwijt.
De oplossing zou m.i. eerder in het veel strakker toepassen van de regels zijn, en in het wat ophogen van de grenzen door de ratinginflatie, zoals al een aantal mensen voorstellen.
Vroeger moest je 1 norm in een gesloten toernooi hebben behaald, en telden competities en nationale kampioenschappen niet mee. Zeker de competities lijkt me redelijk om die weer uit te sluiten, door teveel mogelijkheden op “gerichte” indeling.
The solution is surely to retighten the criteria, and fully punish the corruption.
Having been comprehensively outplayed by an IM last weekend, I have to say I think the title still means something!
Dag Arnoud,
Even beperken tot schaken:
Om de meestertitel te halen moet je in ieder geval goed kunnen spelen. Als je in die zone zit, kun je net zo lang proberen tot je de resultaten bij elkaar hebt gesprokkeld.
Om te bepalen of iemand een goede of een slechte meester (grootmeester ) is, is het algemeen gesproken, voldoende om naar het elo getal te kijken.
Het titelsysteem is een restje oude waarden in een nieuwe tijd.
Oplossing zou zijn om titels weer af te nemen.
Per toernooi wordt gemiddeld niveau bepaald. Scoor je onder een vooraf ingestelde norm, krijg je minpunten. Teveel minpunten titel kwijt. Zo hou je vanzelf de echte GM’s over.