Voor de laatste keer kom ik terug op het Amsterdams kampioenschap. Om te beginnen een ander pijnlijk moment voor Paul Janse (die overigens een uitstekend toernooi speelde!).

Janse-S.Becic
Persoonlijk Kamp. SGA (5), 2006

In deze stelling had Paul net 48.f5 gespeeld en die zet vergezelde hij van een remiseaanbod. Natuurlijk nam zwart het aan maar... thuis kwam Paul erachter dat wit gewonnen stond! >> Speel zijn (overigens bijzonder leuk geschreven) analyses na en leer meer over pionneneindspelen.

Dan naar mijn eigen partijen. Ronde vijf speelde ik heel geconcentreerd maar toch wist ik niet op te boksen tegen de talentvolle jeugspeler Cyriel Pex. In de zesde ronde versloeg ik Jovan Ceko in een sterke partij waarin ik hem kansloos liet. De laatste ronde, tegen Arno Bezemer, verdedigde ik een eindspel met een pion minder als een leeuw, om in de volgende stelling met weinig tijd op de klok het smalle pad naar remise te vinden:

Bezemer-Doggers
Persoonlijk Kamp. SGA (7), 2006

Hoe houdt zwart dit remise?

>> vind de oplossing bij de geanalyseerde partijen