[lang_nl]De berichtgeving tijdens schaaktoernooien gaat doorgaans over wat zich afspeelt in de speelzaal. Minstens net zo interessant is wat zich afspeelt in de perskamer, waar de redactie van Chessvibes dit jaar bij Corus voor het eerst toegang toe heeft. De perskamer?Ǭ†van een groot schaaktoernooi wordt door velen gezien als het sanctum sanctorum, het?Ǭ†Heilige der Heiligen, waar grootmeesters en spelers hun goddelijke meningen geven en waar je in ?ɬ©?ɬ©n uur meer leert dan van een jaar lang studeren.[/lang_nl]

[lang_en]Reports of chess tournaments are usually about what's going on in the playing hall. At least as interesting is what's going on in the press room, where this year at Corus the ediorial team of Chessvibes has access for the first time. The press room of a large chess tournament is considered by many to be the santum sanctorum, the Holy of the Holies, when grandmasters and players give their divine opinions and where you can learn more in one hour than from a?Ǭ†year?Ǭ†of studying.[/lang_en]

[lang_nl]De?Ǭ†opwinding die je als gewone schaker?Ǭ†ervaart als je opeens tussen de Groten der Aarde toegelaten wordt, is inderdaad?Ǭ†voelbaar - niet alleen bij ons, maar ook bij de andere 'gewone mensen' in de perskamer. Er heerst een bijna heilige eerbied voor de Spelers. Men loopt omzichtig om ze heen, luistert aandachtig naar wat ze te zeggen hebben, een enkeling durft af en toe zelfs een schaaktechnische vraag te stellen - beseffende dat de prijs hoog zal zijn, als het weer eens onzin is. Deze heilige status wordt nog versterkt door bewakers die de toegangsdeur in de gaten houden - onbevoegden mogen niet naar binnen, wie wel naar binnen mag, dient zich vanzelfsprekend respectvol en gedienstig op te stellen.

Zodra de grootmeesters niet aanwezig zijn om de pikorde te bevestigen, heerst er in de perskamer een merkwaardige,?Ǭ†soms zelfs chaotische?Ǭ†sfeer. Opeens zie je dat de 'perskamer' bestaat uit een soort jarenzeventigkleedkamertjes van de sporthal waar het toernooi gehouden wordt. Schaaktechnisch komt het niveau nu opeens niet meer uit boven?Ǭ†het eerste de beste clublokaal. Emoties?Ǭ†worden de vrije loop gelaten. Persoonlijke voorkeuren en partijdigheid tieren welig.?Ǭ†De stuurlui wanen zich niet langer aan wal. ?Ǭ†Een enkeling heeft al?Ǭ†voor de tijdnoodfase te veel gedronken, een anders maag rommelt klagelijk, een derde struint op zijn laptop?Ǭ†dubieuze websites op internet af. Een bobo in pak speelt een partijtje snelschaak tegen een vrind of collega.?Ǭ†Vredig?Ǭ†tikken hun?Ǭ†klokken. Als er twee grootmeesters naast hen gaan zitten om hun partij te analyseren, lijken de bobo's zich dit niet?Ǭ†te realiseren. Luidruchtig gaan ze door met hun praatschaak-op-1300-niveau, totdat een perschef hen subtiel wijst op de pijnlijkheid van de situatie.?Ǭ†

"Een soort jarenzeventigkleedkamertjes..."

Daar roept iemand opgewonden dat Anand een stuk?Ǭ†heeft weggegeven; het blijkt bij nader inzien te gaan om een theoretisch offer. Er worden glamourfoto's gemaakt van de kleine Negi en de schattige Kosintseva, de lens zo dicht op hun gezicht dat je de schroeiende?Ǭ†warmte?Ǭ†bijna op je eigen neus voelt. Erg prettig lijken ze zich er niet bij te voelen.?Ǭ†De kachel staat?Ǭ†te?Ǭ†hoog -?Ǭ†wie doet er een raampje open??Ǭ†

De perskamer, dat is?Ǭ†het ondergrondse?Ǭ†van een?Ǭ†schaaktoernooi. Van veraf lijkt de?Ǭ†ruimte het rijk van de Goden. Maar wie?Ǭ†de gesloten deuren toch voorbijgaat, ontdekt?Ǭ†een onderwereld die niet veel verschilt van wat zich in de kroeg afspeelt.[/lang_nl]
[lang_en]The excitement you experience as an ordinary chess player when you're suddenly admitted to the Greats of the earth, is indeed noticeable - not only with us, but also with the other 'ordinary people' in the press room. There's an almost sacred respect for the Players. People walk carefully past them, listen attentively to what they have to say, sometimes even ask even a question related to chess strategy - realizing the prize they will have to pay when it turns out to be nonsense again. The sacrosanct status is enhanced by security guards closely watching the entrance - no access for unauthorized people, anyone who does have?Ǭ†access needs to be naturally?Ǭ†respectful and servile.?Ǭ†?Ǭ†

As soon as the grandmasters are not in to confirm the pecking order, there's a strange, sometimes even chaotic atmosphere in the press room. Suddenly you notice that the 'press room' consists of a sort of 70's dressing rooms of the sports hall where the tournament is held. Chess-wise, the level suddenly drops to ordinary club level. Emotions run freely. Personal preferences and partiality flourish. In the land of the blind, one-eyed man is suddenly king again. Someone has drank too much even before the first time control, another has a groaning stomach, a third is?Ǭ†browsing for dubious websites on the internet. An important-looking business man in a suit is playing a blitz game against a friend or a colleague. Peacefully their clocks are ticking away. When two grandmasters?Ǭ†take a seat?Ǭ†next to them to analyse their game, the business men don't seem to notice this. In a loud voice they continue their chess-talking-at-1300-level, until a press officer subtly draws their attention to this embarassing situation.

"A sort of 70's dressing rooms..."

Now there is someone shouting Anand has blundered a piece; after some checking, it turns out to be a theoretical sacrifice. Glamour pictures are being made of the small?Ǭ†Negi and the cute Kosintseva, the lens so close to their face that you can almost feel the burning heat on your own?Ǭ†nose.?Ǭ†They don't seem to find it too comfortable. The heater is turned?Ǭ†up too much -?Ǭ†who's gonna open a window?

The press room, that's the underground of a chess tournament. From a distance?Ǭ†the?Ǭ†room?Ǭ†seems to be the realm of the Gods. But when you pass behind the?Ǭ†closed doors, you discover an underground world that's not much different from an ordinary pub.[/lang_en]