Recensie Chess for Zebras
21 February 2006, 16.37 CET | Last modified: 10:21 | By Peter Doggers | Filed under: Uncategorized | Tags: Books, Chess improvement, Reviews
Zoals dat op vele schaakclubs gebeurt, wordt er bij Euwe (Amsterdam) regelmatig gefilosofeerd over de aard van het schaakspel, over de vraag waarom de ene speler gewonnen heeft van de andere, waarom sommige spelers altijd weer sterker zijn dan andere en vooral: hoe deze status-quo te doorbreken is. Ondanks vele nachtelijke discussies en diverse (bijna-)ruzies is een oplossing nooit dichterbij gekomen. Misschien zijn sommige spelers nu eenmaal beter dan andere, en rest ons niets anders dan dit gewoon te accepteren en zo goed mogelijk ons best te doen. Maar de echte Euwespeler neemt hier uiteindelijk geen genoegen mee, en blijft op zoek naar een antwoord, zo niet van mede-clubgenoten dan wel uit de niet aflatende stroom schaakboeken die gepubliceerd worden.
Het boek Chess for Zebras (Gambit) van Jonathan Rowson, najaar 2005 gepubliceerd, komt meer dan andere boeken in de buurt van de antwoorden waarover we al zo vaak gediscussieerd hebben. Arne Moll en ik vinden het een briljant boek en schreven een (ook kritische!) recensie. We zijn benieuwd wat jullie van het boek en van onze recensie vinden.
 ShareThis
|  Print
|
Deze mooie recensie geeft me een mooi begin van de dag, en het enthousiasme waarmee het geschreven is werkt aanstekelijk. Een van de dingen die ik aan de hand van de recensie bedacht betreft de beoordeling van tijdelijke activiteit. Ik weet dat Peter vaak zijn sterkste spel vertoont in stellingen waar tijd een belangrijk aspect is. Een van de dingen die me daardoor opviel is een eye-opener die jullie noemen, over het beoordelen van stellingen op basis van mogelijke breekzetten. Het is interessant dat dit voor jullie een eye-opener is, terwijl ik vrij automatisch/intuitief op deze manier naar stellingen kijk en ze hier op beoordeel(maar het niet zo goed had kunnen verwoorden). Dit verklaart volgens mij een deel van het verschil tussen onze speelstijlen, en waarom Peter moeite heeft tegen het ?¢‚Ǩ?Daan systeem?¢‚Ǩ? (over identificeren met openingen gesproken) maar ik het daarentegen lastig vind tijdelijke, dynamische aspecten in open stellingen op waarde te schatten. Een andere opmerking die voor mij een indicatie is voor dit verschil, betreft de opmerking over de partij Hop- tegen Jonkman, waarin gedacht werd dat wit goed stond. Zelf heb ik deze partij ook lichtelijk gevolgd en ik vond zwart al snel licht voordeel hebben doordat ik vond dat zijn meer solide structuur en een beter veld voor de loper van de witte velden tegen het ruimte gebrek opwoog. Dit komt misschien mede door mijn ervaring met het aangenomen damegambiet maar laat ook zien hoe wij verschillende waarden hechten aan potential en tijdelijke activiteit/ruimte. In mijn eigen verlies partijen zie ik vaak dat het omgekeerde het geval is; dat ik mijn potential heb overschat ten opzichte van mijn tegenstanders tijdelijke activiteit. Ik vermoed nu dat Peter(over Arne?¢‚Ǩ‚Ñ¢s speelstijl weet ik minder, maar ik vermoed stijl overeenkomsten met Peter) potential in tamelijk gesloten stellingen vaak onderschat, terwijl ikzelf in open stellingen tijdelijke activiteit vaak onderschat.
Kortom, jullie recensie bewijst voor mij maar weer dat we in verschillende stelling typen nog veel van elkaar kunnen leren. Bedankt.
Daan
Thanks Zultan, de beste reactie op mijn weblog tot nu toe! Inderdaad kunnen we behalve van dit soort boeken natuurlijk ook van elkaar leren en hoe we d?ɬ°t precies het beste kunnen aanpakken, is weer een ander interessant onderwerp.
als Manuel Bosboom (of een andere zeer dynamische speler) 40 minuten nadenkt over een zet, wat zijn dan diens gedachten? De objecten van het denken. Wel degelijk ook zetten reeksen, hij vertelde me dat mensen bijv. a2-a3 of h2-h3 zich steeds moeten realiseren wat de betekenis van de zet is (toren kan ooit naar a2, ondersteuning van b4, lelijk veld op b3, verhinderen dat een stuk op b4 gezet wordt, enzovoorts. Als een dergelijk diepgaan per zet gebeurt is het resultaat denk ik een gigantisch inzicht in tal van stellingensbeelden. In zijn geval moeten die altijd de juiste gaten en mogelijkheden opleveren, om een aanval -stukken offerend, succesvol te doen zijn. Materiaal speelt bij Manuel een geringe rol, als inlevering ervan een in potentie op termijn maar een dynamische stelling (dat woord gebruikte Dorfman eens tegen mij over Manuel’s schaak. Hij was er doodmoe van geworden -remise- , goed verdedigen is razend moeilijk tegen grote aantallen stellingsbeelden. De mooiste illustratie is Bosboom – Khenkin, de partij heeft de Informator gehaald. Manuel offert in de eerste zetten een paard. Het opzoeken van de partij loont de moeite!
Bedankt voor deze weldoordachte recensie. Het komt weinig voor dat een echt interessant stuk, verdergaand dan willekeurig gebral, op het internet verschijnt.
Ga vooral zo door met deze site!
Groet,
Karl
[...] E?ɬ©n van de meest confronterende en leerzame hoofdstukken uit Jonathan Rowsons op deze plek al vele malen geprezen boek Chess for Zebras (2005) heeft als titel ‘Storytelling’. Rowson schrijft: “(…) The problem is that we are not fully in control of the chess narrative. First of all there is an opponent who is also trying to imposive his narrative on the game, and then the position will have its own ’story’ to tell too! (…) Finally, there is ‘fabulation’, which involves grabbing a few facts and then spinning a narrative web around them, often with the aim of trying to prove something to yourself. This usually means that the facts are distorted by the supporting narrative.” Maar laten we eerst eens naar de partij zelf kijken. [...]
[...] The jury of the Book of the Year Award had decided that this year’s contest would be between Chess for Zebras by Jonathan Rowson and Endgame Tactics van Van Perlo. The first book was already treated extensively at this website. A truly fenomenal book, in our opinion here at Doggers-schaak, which at the end couldn’t beat Endgame Tactics! [...]
[...] Chess for Zebras The first highlight came quickly. In that first phase I was, together with Arne Moll, who’s now a regular contributor to this site, busy writing a lengthy review of the great book Chess for Zebras by Jonathan Rowson. It’s worth a read and you’ll recognize lots of situations. That I was enjoying the technical aspect of websites as well, can be seen in the fact that I was crazy enough to give that review a site of its own. [...]