Reports | September 25, 2006 20:14

The word on the street

[lang_nl]Wat een prachtige match! Zaterdag pas begon de strijd tussen Topalov en Kramnik, en nu al lijkt de schaakwereld verdeeld. [/lang_nl][lang_en]What a great match! The battle between Topalov and Kramnik started only Saturday, but already the chess world seems divided. [/lang_en]

[lang_nl]De ene helft trekt zich de haren uit het hoofd over de manier waarop Topalov zijn prachtstellingen heeft weggegeven, over hoeveel geluk Kramnik gehad heeft, en dat we nu weer zes jaar aan 'die saaie Kramnik' vastzitten.

De andere helft wijst op de kunst van het matchspelen ?¢‚Ǩ‚Äú een vak waar Kramnik aanzienlijk meer ervaring in heeft ?¢‚Ǩ‚Äú men neemt voorzichtig de namen van Petrosian en Karpov in de mond, en men brengt in herinnering hoe grillig en onvoorspelbaar een matchverloop kan zijn. De voorbeelden uit de geschiedenis liggen voor het oprapen en zal ik hier dus niet herhalen.

?Ǭ†
Kramnik-Kasparov
(foto?Ǭ†
Chess-theory.com)

Ik denk dat bij veel schakers de bewondering voor Kramnik pas laat is gekomen. Als een van de weinige Nederlanders ging ik in het jaar 2000 naar Londen om mijn jeugdheld Kasparov te zien winnen van Kramnik. ('t Was overigens heel begrijpelijk dat er zo weinig belangstellenden waren, want het entreegeld voor een enkele dag bedroeg ongeveer veertig pond!) Maar wat ik zag was een psychologisch superieure Kramnik, vol zelfvertrouwen, vol eigen idee?ɬ´n. Ik zag ook een bangige Kasparov, die zich met wit als een verbeten amateur steeds maar weer stukbeet op de Berlijnse verdediging, en pas toen het al te laat was 1.d4 durfde te spelen. Daar in het druilerige Londen realiseerde me dat ik getuige was van een historische match: de sterkste schaker aller tijden had een superieure tegenstander getroffen, iemand met een volstrekt andere matchstijl en evenveel lef. Kasparov was zichtbaar aangedaan, ook in de analyses na afloop. Kramnik was een volgroeid matchspeler, en had de meest gevreesde matchspeler aller tijden te kijk gezet.

En Topalov? Er zijn mensen die een vergelijking trekken tussen de Topalov van nu en de Kasparov van 1984. Ambitieus, aanvallend ijzersterk, gedreven. Ook Topalov kan nog terugkomen!

Foto: FIDE

Maar Kasparov had in 1984 al behoorlijk wat matchervaring, bovendien was de matchopzet toen volstrekt anders: Topalov kan moeilijk in de touwen gaan hangen door eindeloos remise te spelen ?¢‚Ǩ‚Äú destijds een briljante strategie van het Kasparov-kamp ?¢‚Ǩ‚Äú want dan is de match voorbij. Toch kan Topalov, zeker nu hij achterstaat in de match, veel van Kasparov leren: vooral om niet te wanhopen, om geen ijzer met handen te willen breken, om rustig te blijven. Kasparov stond niet alleen tegen Karpov achter, maar ook in 1995 tegen Anand. Ook toen roken de commentatoren bloed, maar Kasparov won de match overtuigend.

Eigenlijk begrijp ik al dat gemopper niet zo goed. Matches zijn altijd zenuwslopend, dat maakt het juist mooi, nietwaar? En dat er fouten gemaakt worden - ach, met Fritz erbij is het allemaal zo makkelijk tegenwoordig. "Topalov heeft als een kind geblunderd!" is de stemming op straat ?ɬ©?ɬ©n dag later - een conclusie waarvoor men in het verleden soms maanden nodig had.

Topalov en Kramnik zijn ook maar mensen, geen computers ?¢‚Ǩ‚Äú juist daarom is deze match zo prachtig. [/lang_nl][lang_en]The first half grinds its teeth about the way Topalov gave away his great positions, and about the amount of luck Kramnik has had, and that we will be stuck with 'boring Kramnik' for another six years.

The other half mentions the Art of match playing, ?¢‚Ǩ‚Äú something that Kramnik is much more experienced in ?¢‚Ǩ‚Äú people whisper the names of Petrosian and Karpov, and they remind us how unpredictable matches can be. The historical examples are there for the taking and don't have to be repeated.

?Ǭ†
Kramnik-Kasparov
(foto?Ǭ†
Chess-theory.com)

I think it took many chess players a long time before they could admire Kramnik. In 2000, being one of the few people from Holland, I went to London in order to see Kasparov, the hero of my youth, beat Kramnik. (By the way, it was quite understandable that there were so few people interested, since the entry fee per day was around 40 UK pound!) But what I saw was a psychologically superior Kramnik, full of self-confidence, brimming with ideas of his own. I also saw a scared Kasparov, who with White couldn't get passed the Berlin Defence, and only started playing 1.d4 when it was all too late. In the London rain I realised I was witnessing an historical match: the strongest chess player of all time had found a superior opponent, someone with a completely different style and just as much guts. Kasparov was clearly not at ease, as was obvious from his attitude during the analysis after the games. Kramnik was now a mature match player, and had humiliated the most fearsome match player in history.

So what about Topalov? There are people that make a comparison between Topalov now and Kasparov in 1984. Ambitious, agressive, highly motivated. Topalov can also bounce back!

Foto: FIDE

But in 1984, Kasparov was already quite an experienced match player, and besides, the match setup was completely different: Topalov can hardly hang in the ropes by endlessly playing for draws ?¢‚Ǩ‚Äú at the time a brilliant strategy of the Kasparov camp ?¢‚Ǩ‚Äú for the match will be over long before that. And still, Topalov can learn a lot from Kasparov, especially now that he is behind in the match: not to despair, not to try to force things too much, to stay as calm as possible. Kasparov was not only behind against Karpov, but in 1995 against Anand as well. Then too the commentators smelled blood, but Kasparov won the match convincingly.To be honest I don't understand what the whining is all about. Matches are always nerve-wrecking ?¢‚Ǩ‚Äú that's what makes it fun, doesn't it? And mistakes ?¢‚Ǩ‚Äú ah well, it's so easy now that we all have Fritz. "Topalov has blundered like a child!" is the word on the street after just one day ?¢‚Ǩ‚Äú a verdict that in the past used to take months.

Topalov and Kramnik are only human, not computers ?¢‚Ǩ‚Äú that's what makes this match so great.[/lang_en]

Tags:

Share |
Arne Moll's picture
Author: Arne Moll

Chess.com

Comments

Pieter Priems's picture

Het is een prachtige match! De blunders maken hem net intressant. Maar het blijft de vraag hoe het komt dat Topalov briljante plannen combineert met blunders in de uitvoering. Doggy noemde fixatie op een zet (of patroon). Ik denk aan stress en concentratie; Topalov gooit vanaf het begin al zijn energie erin en het is de vraag wat ie aan het eind van de partij over heeft.
Van een afstandje zijn de blunders makkelijk te beschouwen, als je er voor zit en je moet beslissen in een kleine hoeveel tijd is het anders. Zeker als je een "muur" als Kramnik tegenover je hebt.
Dit psychologische spel is natuurlijk voor ons mensen het meest intressant, daar leren we iets over onzelf als mensen. Of de feiten (zetten) in absolute zin kloppen kunnen we aan de computer over laten.

Duveltje's picture

Eindelijk weer een echte match om het wereldkampioenschap en wat een fantastisch verloop tot dusver. Door het internet en de schaakcomputer treed het drama van de strijd meer op de voorgrond. Daar waar Karpov en Kasparov nog leken op schaakgoden die ergens hoog boven op een berg in alwetendheid partijen afleverden. Het is misschien paradoxaal maar de machine maakt het schaken menselijker.

doggy's picture

Dat menselijke heeft natuurlijk twee kanten, zoals rapanui al aanstipte. Hoe aangenaam het is om te beseffen dat ook zij mat in drie kunnen missen, maar ook hoe laag-bij-de-gronds om ze af te rekenen op 'simpele' fouten die de computer genadeloos blootlegt. Het onbereikbare van de twee K's in de jaren tachtig had iets magisch wat nu (voorgoed?) weg is. Elke tijd heeft zijn eigen beleving maar het schaakspel zelf houdt zich gelukkig nog altijd staande.

rapanui's picture

Schaaktweekampen zijn altijd bijzonder. Ze hebben een psychologie die uitstijgt boven de individuele partij, dat maakt het zo interessant. In zekere zin zijn de afzonderlijke partijen minder interessant dan het geheel, zoals bij boksen de individuele rondes alleen interessant zijn in het licht van de einduitslag.

Latest articles