Schaken en mobiele telefoons

Je telefoon maakt geluid en je hebt een nul! De regel is bijna net zo bekend als aanraken is zetten. Toch ligt dit genuanceerder dan het lijkt. Het verschil ligt in het vanzelf aanspringen met bijbehorend geluid en het daadwerkelijke rinkelen van de telefoon bij een oproep. Zelf ben ik hier helaas indirect betrokken bij geweest. Dat er duidelijk geen eenheid binnen het scheidsrechterscorps is, bewees een latere uitspraak van Gerard van der Graaf omtrent een soortgelijk incident.

Er lijkt nu dan eindelijk duidelijkheid geschapen te zijn door een uitspraak van de onbetwiste topscheidsrechter Geurt Gijssen waarin hij duidelijk stelt dat het aanspringen van de telefoon niet met een nul bestraft hoeft te worden. Impliciet stelt hij ook dat het verschil tussen de KNSB- en FIDE-regels (bij de KNSB is er dispensatie voor het meebrengen van mobiele telefoons in de speelzaal) niet van belang is.
Gijssen stelt dat de achterliggende gedachte is:

In my opinion, FIDE’s intention was to avoid having players communicate with persons outside the playing area.

Oftewel, dat spelers niet moeten kunnen communiceren met mensen buiten de speelzaal. Het afgaan van een mobiel wordt hier als een poging toe gezien en moet met een nul bestraft worden, niet de hinder die het geluid met zich meebrengt. Het aanspringen van een mobieltje zou hij dan ook niet met onmiddelijk verlies bestraffen.

Ik wens de scheidsrechters veel succes bij het hanteren van deze regel!