Morning at Mtel
When Peter arrived in Sofia yesterday morning, he probably wasn’t planning to serve as camera operator on a micro-short film. But I was itching to do an “intro” video a la Live in Linares, and it was nice to get my hands on the ChessVibes camera again. Naturally, there’s plenty of “raw” chess documentary footage for you already, so enjoy a small diversion.
Sofia, Bulgaria, May 13. GMs in order of appearance: Krishnan Sasikiran, Veselin Topalov, Gata Kamsky, Liviu-Dieter Nisipeanu, Shakhriyar Mamedyarov, Michael Adams.
Nice stuff guys, I really liked this “intro” video
Congratulations!
GJ Mac GZ!
Ik was van woensdag tot zondag in Sofia, maar had helaas weinig vrije tijd. Zaterdag slaagde ik er toch in om weg te vluchten naar het Grand Hotel Sofia, waar mij onmiddellijk werd afgeraden om naar de speelzaal te gaan: Topalov was immers al klaar… Kort nadat ik mijn zitje had veroverd (wat niet zo moeilijk was aangezien het publiek al behoorlijk was uitgedund) moest ook Nisipeanu de duimen leggen tegen Adams. Alleen Kamsky-Sasikiran bleef nog over. De stelling zag er remiseachtig uit (symmetrische pionnenstructuur en nauwelijks zware stukken), maar zwarts lichte stukken stonden actiever en in tijdnood slaagde hij erin een beter eindspel uit de brand te slepen. Na de 41ste zet van Kamsky (Pf5) duurde het echter vreemd lang voordat de Indiër reageerde. Tot iedereen zich langzamerhand begon te realiseren dat Kamksy vergeten had zijn klok in te duwen! Sasikiran begon steeds zenuwachtiger te doen, maakte grimassen richting publiek, en probeerde in feite op die manier Kamsky te laten merken wat er aan de hand was. De Amerikaan bleef echter onverstoorbaar, met het hoofd in zijn handen, naar het bord staren. Op een gegeven moment kwamen zelfs twee scheidsrechters kijken of er iets mis was (misschien had hij zijn klok wél ingedrukt en klopte er iets niet met de elektronica?) maar zelfs toen raakte Kamsky niet gealarmeerd. Na ongeveer vijftien minuten realiseerde hij zich ineens zijn vergetelheid, gaf een klap op de klok en sprong recht. Hoofdschuddend en blazend stapte hij rond, zichzelf vervloekend. Enkele zetten later maakte de mooie krachtzet 44. .. Ld4 definitief een einde aan ‘the American dream’.
Even later kwam ik in de gang Topalov zowaar toch nog tegen. Hij had zijn typische stijlvolle pak geruild voor een vlotte broek met een knalrood, bont bedrukt T-shirt. Ondanks zijn nederlaag was hij zo vriendelijk mijn lidkaart van de Vlaamse Schaakfederatie met zijn handtekening te versieren. Mijn trip naar Sofia had tenminste dat opgeleverd!
nice video
welcome to sofia
I am covering MTel for http://www.Chesstelevision.com and these videos are awesome to give me a “what it’s really like to be there” feeling.
Godzijdank is hier de muziek een stuk minder dominant, hetgeen het geheel een aangename ervaring maakt om te kijken in tegenstelling tot de verschrikking van het linares filmpje
@ Frank:
God heeft hier niets mee te maken.
Over smaak valt niet te twisten!
Although, wasn’t it Mathew 12:18:
“And the Lord God proclaimeth, ’so shall the music not be so dominant, but show the people thy mercy lest they cry like infant babes having been filled with dread.’ And it was so.”
(Peter wouldn’t translate that for me.)