Van Wely wins birthday tournament Karel van Delft

Op 23 november werd de Apeldoornse duizendpoot Karel van Delft vijftig jaar. Om dit te vieren hadden Merijn en Marijke van Delft een wel heel bijzonder cadeau voor hun vader bedacht: een snelschaaktoernooi waarin de crème de la crème van de Nederlandse én Apeldoornse schaakwereld vertegenwoordigd was, en bovendien een hele hoop vrienden, bekenden en familie. Goed voor een feestelijke dag vol gedenkwaardige activiteiten.

Het toernooi werd afgelopen zaterdag gehouden in het Denksportcentrum in Apeldoorn, waar een nietsvermoedende Karel ’s middags rond halftwee met een taxi aankwam. Weliswaar zat er al een aardig aantal mensen te snelschaken, onder wie uw reporters van Doggers-schaak, maar Karel kon toen nog niet bevroeden wat hem allemaal te wachten zou staan. Eén voor één kwamen ze binnen, al dan niet vergezeld van vriendin: de kersverse IM’s Robert Ris en Thomas Willemze, de gebroeders Alexander en Lucien van Beek, de Homburg Apeldoornse IM’s Van de Oudeweetering, Hoffmann, Souleidis en Sievers, en even later moet het Karel zijn gaan dagen: dit was niet zomaar een toernooitje, dit was een supertoernooitje. Daar kwamen Daniël Stellwagen en Erwin l’Ami binnenlopen, en plotseling zag men ook de Hamburgse topgrootmeester Jan Gustafsson rondschuifelen. De Deense GM-in-Apeldoornse-dienst Sune Berg Hansen was zelfs helemaal vanuit Kopenhagen overgevlogen om bij het jublieumtoernooi aanwezig te kunnen zijn. En toen ook nog Loek van Wely met zijn vrouw Marion in de deuropening verschenen, was de basis gelegd voor een toernooi dat door zijn bezetting nu al geslaagd was - vooral toen de indeling voor de eerste ronde werd opgelezen: aan bord 1 Karel van Delft tegen Loek van Wely.

Het toernooi zelf was ontspannen en uitstekend georganiseerd. Huisschakers streden naast wereldtoppers. Debuterend wedstrijdleider Merijn van Delft schroomde niet tijdens het oplezen van de indeling af en toe een ironische opmerking te plaatsen en de muziek in de speelzaal aan te laten staan.

Dat de laptop en de printer het halverwege het toernooi begaven, deerde hem ogenschijnlijk niet - een echte zoon van zijn vader, zullen we maar zeggen. Pas toen Jan Gustafsson tijdens een ronde opeens een tikje lijzig ‘Arbiter, arbiter!’ begon te roepen, meende ik even paniek in Merijns ogen te zien. Hij zou toch niet écht hoeven te gaan wedstrijdleiden? Nadat hij de aandacht van de wedstrijdleider had, vroeg Gusti tot Merijns opluchting: “Arbiter, is this your CD?” Op dat moment klonk net de Turkse camp-hit ‘Simarik’ van Tarkan uit de speakers.

Maar laat uit bovenstaande anekdote niet het misverstand ontstaan dat er niet serieus geschaakt werd! Er stond prijzengeld op het spel, en het was duidelijk dat de topspelers wilden laten zien dat ze superieur waren aan de jonge snelschaakhonden die in het denksportcentrum rondzwierven. Loek van Wely bouwde een indrukwekkende 100%-score uit, totdat hij een stuk weggaf tegen de Duitse IM Michael Hoffman. Zijn voorsprong was echter zo groot, dat hij het zich zelfs kon veroorloven een halfje tegen ondergetekende te verspelen.

Foto: Henk Vinkes

Achtervolgers Gustafsson en l’Ami morsten net iets meer punten, laatstgenoemde overigens eveneens tegen ondergetekende. Men ziet, schrijven over schaken doet wonderen voor je niveau…

Naast het geweld aan de top was vooral het optreden van het Apeldoornse jeugdtalent Stefan Kuipers indrukwekkend. Hij draaide continu aan de hoogste borden mee en wist daar zich uitstekend staande te houden. Na vijftien ronden en veel bier, broodjes en muziek later, was Loek van Wely de terechte winnaar. Met 13,5 uit 15 bleef hij Erwin l’Ami (12,5) en Jan Gustafsson (12) ruim voor. Maar voordat de prijzen werden uitgereikt, hadden Merijn en Marijke nog meer voor hun vader in petto.

Allereerst nam Yochonan Afek, IM, einspelcomponist en jarenlange vriend van Karel, het woord. Hij had een fraaie studie gemaakt ter ere van Karels vijftigste verjaardag.

Wit speelt en wint. Afek vroeg de zaal de slotzet van de studie te roepen. Na korte tijd riep l’Ami als eerste het juiste antwoord. Afek legde de studie zelf uit:

Daarna was het woord aan Martin van Dommelen. Hij had een grote bos bloemen in zijn handen en vertelde dat hij Karel enige tijd geleden bij de Schaakbond genomineerd had als ‘Vrijwilliger van het jaar’. De bos bloemen bewees dat die titel dit jaar inderdaad naar Karel gegaan was. Applaus.

Een mooie bekroning van Karels vele, ja zelfs ontelbare organisatorische activiteiten op het gebied van schaken. Zoals Van Dommelen terecht opmerkte was Karels visie, het combineren van topschaak met breedteschaak, op zijn verjaardag weer eens treffend en succesvol in de praktijk gebracht. Nadat applaus geklonken had, ging Merijn over tot de prijsuitreiking met de woorden “Da’s mooi, nu snel over naar meer aardse zaken: de prijsuitreking…” Een zoon van zijn vader, zullen we maar zeggen. De volledige eindstand vindt u hier in PDF.

Na het toernooi was er meer soep, meer broodjes en meer bier. Sinterklaas kwam ook nog langs, en speelde een kleine match (1-1) tegen Karel. Er werd fanatiek gesnelschaakt door de bekende verslaafden (ik noem een Henk-Jan Visser, ik noem een Ramon Koster), er werd gekaart door de bekende spelletjesfreaks (ik noem een Mark van Schaardenburg, ik noem een Marion van Wely) en Erwin l’Ami vermaakte geïnteressseerden met bevindingen die hij gedaan had naar aanleiding van het bestuderen van een oude partij Euwe-Capablanca, Karlsbad 1929. (Wie durft te beweren dat de jeugd van tegenwoordig zijn klassiekers niet kent?)

Euwe-Capablanca
Karlsbad 1929

Stelling na 32.La6.

Capablanca speelde hier 32…Pd6? en Euwe en Kasparov analyseren 32…Td4 33.Pxc8 Txe4+ 34.Kd3 Ta4 35.Lc4 Txa7 36.Pxa7 Kb8 tot winst voor wit. l’Ami’s voorstel is 36…g5!?. Speel de partij en de uitgebreide analyse van Erwin l’Ami hier na.

En later op de avond was er ook nog een muziekquiz met vijftig popnummers uit de afgelopen vijftig jaar. De lijst met nummers die men voor de quiz had samengesteld vindt u hier in PDF. Pas ver na twaalfen kwamen er taxi’s voorrijden die de nog overgebleven schakers terug naar de stad vervoerden. De gemiddelde Elo-rating in de Apeldoornse muziektempel Gigant is die avond waarschijnlijk nog nooit zo hoog geweest.

En Karel van Delft zelf? Aan de ontroerde grijns op zijn gezicht was te zien dat hij intens genoot van de aandacht, de ontspannen sfeer en de oprechte waardering die alle aanwezigen hem betoonden.

Foto: Marco Beerdsen

Om die sfeer recht te doen, volgen hier nog wat meer impressies van het toernooi en de avond. Heel aardig natuurlijk, maar je moet erbij geweest zijn.

Stellwagen-Van Wely
Apeldoorn, 2006

Van Wely-Gustafsson
Apeldoorn, 2006
http://www.youtube.com/watch?v=jiBo54yHDDo