Wie stopt Friso Nijboer?

Nadat Friso Nijboer op het ACT begon met een half uit twee tegen IM Afek en WIM Bensdorp, is hij inmiddels met een werkelijk unieke reeks bezig. In ronde 3 t/m 9 van het ACT scoorde Nijboer 6,5 uit 7, tegen respectievelijk Walton, Hopman, Schlawin, IM Siebrecht, GM Parker, GM Tiviakov (de remise) en ten slotte GM Halkias. Met slechts één rustdag ertussen begon afgelopen dinsdag het Open Nederlands Kampioenschap in Dieren, waar Nijboer op 5 uit 5 staat - een punt los van de rest.

In Dieren versloeg Nijboer achtereenvolgens Hamelink, IM Van Delft, GM Li, IM Roy Chowdhury en GM Erenburg, wat hem op 12,5 uit 13 bracht. Zelf zal hij meer tevreden zijn over zijn koppositie in Dieren, want als hij beter was begonnen bij het ACT had hij daar misschien wel ongedeeld eerste kunnen eindigen, net als twee jaar geleden. Dan maar in Dieren, zal hij nu denken. Dat hij, volgens de berekeningen van Johan Hut, virtueel in de top 100 van de wereld staat, zal hem niet minder blij stemmen.

Wat fragmenten van wat Nederlands sterkste opentoernooitijger lijkt te zijn:

Hopman-Nijboer
ACT (04), 2006

Toen ik de partij oppervlakkig naspeelde, dacht ik dat zwart een werkelijk geniale zet had gedaan met 33…c3!!?. Het concept is inderdaad vrij geniaal maar Hopman toont aan dat het niet wint (terwijl 33…f4! wel wint voor zwart). Wit reageerde prima met 34.Txc3 Dh4 35.Txg7+! Txg7 36.Lxd6 Txg3 37.Tc8+ Kg7 38.Dxf5 Txh3+ 39.gxh3 De1+ 40.Kh2 Dd2+ 41.Kh1 Dd5+ 42.Kh2 Dxd6 maar deze stelling is potremise. Wit gaf de partij pas in het diepe dame-eindspel vrij onnodig weg.

Van Delft-Nijboer
Dieren (02), 2006

Ook Merijn van Delft kwam erg ver afgelopen woensdag in Dieren. Na zijn gebruikelijke goede voorbereiding bereikte hij een eindspel waar lange tijd geen vuiltje aan de lucht was. De volgende stelling is leerzaam. (’Wit aan zet houdt remise.’)

De oplossing is 43.f7 (Merijn dacht de zetten te kunnen omdraaien met 43.Kd5? maar toen had zwart tijd voor 43…Txa2!) 43…Ta8 44.Kd5 (zie verder de analyses).

Hiermee wil ik niet de suggestie wekken dat Nijboer voortdurend geluk heeft. Nee, hij is simpelweg steeds net even slagvaardiger en gehaaider in het verre eindspel dan zijn tegenstanders. En da’s een kwaliteit die hoort bij een sterke grootmeester. Ook het laatste voorbeeld, van afgelopen zaterdag, is sprekend:

Nijboer-Erenburg
Dieren (05), 2006

Zwart speelde hier 39…Kf7? en ik denk dat hij na 40.Tb7+ Kf6 41.Tb6+ Kf7 het uiterst listige 42.Pc6! gemist had. Wit wint altijd een pion. Een grappige remisevariant die ik vond is 39…Le7 40.Tb6 Kf7 41.h5!? gxh5 42.Txh6 Lg5! 43.Txh5 Lxe3! 44.Kxe3 Txg2. Alle pionnen zijn eraf, a6 zal volgen maar wat overblijft is niet te winnen voor wit.
 

>> speel de fragmenten na